Druk met niets – ken je dat?

Druk met nietsNa het voltooien van Vermoorde Onschuld, gisteren, heb ik mijn handen vol aan de vervolgstappen in het hele proces van het opnieuw uitbrengen van mijn eerste twee, en het voor het eerst uitbrengen van mijn nieuwste boek. Je zou toch denken dat er een beetje schot in komt, maar niets is minder waar dan dat.

Nadat ik op Pumbo de informatie had doornemen over hoe je een cover maakt, ben ik zo ongeveer de hele dag bezig geweest met het maken van een hernieuwde cover voor Nachtmerrie in Californië. Waarom voor dat boek? Nou ja, het is m’n eerste en het zou raar zijn als ik met de laatste begon en terug zou werken.

Daarbij dacht ik dat ik mooi van de tijd – die m’n zussen, m’n moeder en m’n man nodig hebben voor het proeflezen van Vermoorde Onschuld en aanleveren van alle foutjes – gebruik kon maken om te werken aan het klaarmaken van de eerste twee boeken voor hernieuwde publicatie. Niet zo gek, toch?

Alles gaat anders

Zoals met bijna alles  in het leven, loopt het nooit zoals voorspeld. Dit ook niet. Om te voorkomen dat ik helemaal dol werd van het maken van een cover (daar gaat bèst veel tijd en vooral moeite in zitten!) heb ik me laten afleiden door een paar andere, redelijk zinnige zaken. Zoals de eerste berichtgevingen van mijn proeflezers…  een paar maar… zo’n 40, schat ik. Voorzichtig 😱. En het maken van een Facebookpagina voor Marits Boeken.

Al met al ben ik ontzettend druk geweest met overleg over bepaalde zinnen, over de precieze plek van die ene typfout, met het wijzigen van allerlei “dees” en “tees” 😁, het verwijderen van dubbele woorden en het toevoegen van vergeten woorden. Tussendoor heb ik de nieuwe Facebookpagina gemaakt en is het ondanks alle afleiding gelukt om de basis voor de cover voor Nachtmerrie in Californië te maken. Definitief maken wil ik de cover nog niet. Wie weet wat er nog verandert voor ik het boek daadwerkelijk weer kan aanleveren bij Pumbo en Boekenbestellen…

Veel gedaan?

Dat klinkt alsof ik veel heb gedaan, maar toch voelt het niet zo. Ik had gedacht dat ik wel “even” die cover uit m’n mouw zou schudden. En ook nog wel even die voor Dodelijk Geheim had kunnen maken. Ehhhhm, niet dus… En hoeveel 40 fouten herstellen ook klinkt, daar zou ik toch geen uren voor nodig moeten hebben? Wel dus.

Toch moet ik mezelf ook niet te weinig eer aan doen. Op de eerste dag van het in gebruik nemen van de Marits Boeken Facebookpagina, heb ik de eerste 10+ likes al binnen. Hoewel ik veel meer tijd nodig heb gehad voor de cover dan ik verwachtte, weet ik nu wel precies waar ik op moet letten. Hopelijk kan ik de volgende cover dan ook sneller maken.

En ik ben ronduit superblij met het actieve lees- en correctiewerk dat ik nu al van mijn proeflezers heb gehad. Om nog maar niet te spreken van de reactie van mijn moeder op mijn verbazing over haar leestempo nadat ze had gezegd dat ze er echt even tijd voor vrij moest maken…

Appje van mijn moeder

Voor alle duidelijkheid: ze heeft ‘m op het moment dat ik dit schrijf al bijna uit!! En ondanks haar eigen kleine autocorrectie foutje in WhatsApp, heeft ze al heel wat doordachte opmerkingen geplaatst. Niet alleen vond ze een stel typfouten, maar ook een paar tegenstrijdigheden en een foutieve naam. Die verbeteringen zijn al doorgevoerd…

Ik kan dan ook bijna niet wachten op de reacties van mijn andere drie proeflezers. 😀

Heb jij ook wel eens dat gevoel van heel druk zijn geweest, en toch weinig gedaan te hebben?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *