Proeflezer van een Vlaamse auteur – De Nederlandse taal saai?

proeflezenEen paar weken geleden mocht ik de eerste hoofdstukken van een boek proeflezen, als proef. Ik was niet de enige en uit deze proeflezers zou de auteur een aantal personen kiezen die het hele boek onder handen mochten nemen.

Officieel benoemd tot proeflezer

Vandaag kreeg ik bericht dat ik één van de gelukkigen was! 😀
In dit geval houdt proeflezen niet enkel in dat we lezen om te zien of het pakt, leuk is, aan het genre voldoet, maar er zit ook echt wel even werk in. Klopt de tijdlijn, is het allemaal logisch, zijn er verbeteringen mogelijk, zijn de karakters voldoende uitgewerkt, klopt de zinsbouw… Het enige waar we niet op hoeven letten, zijn typ- en schrijffouten, maar als ik ze tegenkom is het natuurlijk een kleine moeite om ze meteen even mee te nemen.

Belgisch Nederlands versus Nederlands Nederlands…

Wat het lastig (en leuk!) maakt, is dat de auteur Vlaams is en er heel wat woorden in zitten die wij in Nederland niet gewend zijn te gebruiken of te lezen. Moet ik het als verbetering aanmerken of niet? In hoeverre is het aantrekkelijk voor de grotere Nederlandse markt als in een boek met regelmaat een typisch Belgisch Nederlandse term wordt gebruikt? Dit vergt best wat Googlen, maakt het werk trager, maar ook veel uitdagender. En… je gaat nog meer nadenken over ons eigen taalgebruik.

Koude-grond taal

Hoeveel woorden die wij een paar decennia geleden nog gewoon vonden, zijn vergeten geraakt? Hoeveel van deze woorden kennen we eigenlijk allemaal nog?
Veel Vlamingen vinden ons Nederlands saai en beperkt. Ergens vind ik dat ze gelijk hebben, want in het algemeen is onze taalkennis de afgelopen jaren drastisch verslechterd en we hebben heel wat Engelstalige woorden omarmt als normaal. En ja, een aantal van de Vlaamse woorden vind ik inderdaad veel kleurrijker dan onze koude-grond taal. Maar anderen zijn ronduit verwarrend omdat wij er een andere betekenis aan hangen. Bij een vrouw in een ‘kleedje’ denk ik als oer-Hollanse toch echt eerst aan een vrouw omwikkeld in een vloerkleed 😳.

Nu is het voorbeeld van het ‘kleedje’ vrij duidelijk, maar wat te denken van (be-) antwoorden of repliceren? In het woord repliceren zit voor ons Nederlanders altijd iets van weerstand, een tegenwerping. Voor de Vlaming is het een veel algemener woord en kan uitstekend (be-) antwoorden vervangen. Even afgezien van de (diepere) betekenis van het woord repliceren, vraag ik me ook af hoeveel Nederlanders het woord überhaupt kennen… 😨

Over überhaupt gesproken

Zowel het Belgisch Nederlands als het Nederlands Nederlands (klinkt raar, hè…) kennen aardig wat uit het Frans afkomstige woorden. Opvallend genoeg hebben de Vlaamse Belgen daarnaast meer (oude) Duits klinkende woorden, terwijl wij, zoals eerder gezegd, graag (nieuwe) Engelse woorden gebruiken.

Wat zei ik ook weer? Überhaupt??? 🤭

In ieder geval krijg ik er mijn handen vol aan en het hoeft ‘pas’ eind augustus af 😁.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *